LOA Jaarverslag 2006

In het begin van het jaar zijn een aantal leden voor een onderzoek naar Rotterdam geweest, op verzoek van de onderzoekers maar uit vrije wil.

Het was een weinig lichamelijk belastend onderzoek, maar vergde wel wat tijd en energie om te doen, maar wetende voor een goed doel heb je het er veel voor over.

Het is een klein stapje in de richting van een lange weg, maar je moet ergens beginnen.

Het LOA bestuur had besloten om diegenen die hier aan meedeed, de reiskosten te vergoeden en een kopje koffie op kosten van de LOA te doen.

Het is een klein gebaar, maar toch van goede wil.

We hopen in het jaar 2007 een terugkoppeling te krijgen van de resultaten, hoe klein die ook misschien zijn, maar men wil toch graag weten waarvoor je het gedaan hebt.

Maar niets doen is stilstaan, dus elk minuscuul klein vooruitgang kan van groot belang zijn op de lange duur.

Hartelijk dank voor ieder die zo vriendelijk is geweest zich hiervoor in te zetten.

Op 9 juni 2006 hadden we ook dit jaar weer een geslaagde LOA dag.

Met een selectief groepje van trouwe jaarlijkse LOA dag bezoekers, kwamen we ’s morgens samen onder het genot van een kopje koffie of thee.

Nadat we elkaar weer even begroet hadden, want het is altijd weer een leuk weerzien na een jaar, liepen we via het station richting de bus, die ons naar de verrassing van die dag bracht.

We hadden een gezellige buschauffeur, die ons naar een kaasboerderij bracht, en een ijsmakerij ineen.

Waar wij als slechtzienden heel erg van genoten, was de geur van het platteland, de koeien en de vers gemaakte kaas.

Door de hitte van die dag vonden we verkoeling aan de waterkant, waar dan ook veel toerisme voorbij kwam, op de fiets of met de auto.

We kregen uitleg over het melken van de koeien en hoe dat in zijn werk ging, en hoe er daarna kaas en ij s van gemaakt werd.

Nooit geweten dat er op een agrarisch bedrijf ook computerwerk aan te pas komt.

Men houdt bij wat iedere koe zoal eet en uitwerpt, om te zien of het voldoende is om een goede melkkoe genoemd te worden.

De kaas werd ter plekke zelf gemaakt, zo ook het ijs.

Het vee meldt zich zelf als er gemolken moet worden , ze komen dan in een rij aangelopen als de boer of boerin het hekje openzet

Een klem in het oor registreert eten en drinken, en de gezondheid van een koe.

Zelfs de bevallingen van een kalfje werd daar zelf gedaan, en op die dag was er ’s morgens ook een kalfje geboren.

We konden door de goede uitleg goed begrijpen hoe dit alles in zijn werk ging.

Na afloop kregen we een blad met diverse kaasjes gepresenteerd om te proeven, en een glaasje melk of karnemelk, ook eigen fabrikaat, of een glaasje appelsap eigen fabrikaat van de buren.

Daarna onder het genot van een ijsje, nog even lekker rondkijken op onze eigen manier, en voor sommigen een mooie gelegenheid om een kaasje naar keuze te kopen.

De bus arriveerde alweer, een dubbeldekker in dit geval.

Terug naar het station van Amsterdam, waar een heerlijk buffet klaarstond, waar velen zich al naar uitkeken, na de ervaring van vorig jaar.